๑۩۞۩๑ این چهره بی نقاب یعنی من ๑۩۞۩๑


	خدا وصيت من رو گوش بده نامه ام رو بخون ---- شايد ديگه من نباشم مواظب عشقم بمون ---- مي سپارمش بهت مي رم تموم تاروپودم رو ---- يه وقت نياد برنجونيش کسل کني وجودم رو ---- خدا يه وقت کسي نياد بدزده قلب ساده اش و ---- کسي نياد تو زندگيش بشينه زير سايه اش و --- بهش بگه دوستش داره خيلي بده زمون ما ---- خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون ***** فردا قراره من و تو از همديگه جدا بشيم ---- فردا قراره همدمه گريه ي بي صدا بشيم ---- تو کوچه هاي بي کسي نيستي و پرسه مي زنم ---- بايد منو نگاه کني غريب شهر تو منم ---- يادش بخير من و تو و يه قلب پاک و بي غرور ---- حالا چي شد عوض شدي دلت کجاست سنگ صبور ؟ ---- من تو رو عاشق مي کنم هر طور شده حتي به زور ---- کي مي خواد فردا تورو از من بگيره ---- کاش خونه ويرون بشه آتيش بگيره ---- ما بايد فردا رو از دنيا بگيريم ---- ما اگه از هم جدا بشيم مي ميريم ---- ما بايد قدر اين روزا رو بدونيم ---- واي اگه فردا بياد تنها مي مونيم ***** خدا شايد اين عشقي که من مي گم رو تو نشناسي ---- نزديک ترين کسم اوونه خيلي دوستش دارم ، راستي ! ---- يادم نره بهت بگم عزيزترينمم اوونه ---- خودم مهم نيست اما اوون نذاري تنها بمونه ---- بميرم واسه حق حقش گريه چقدر بهش مياد ---- وقتي که حرصش مي گيره ميگه از من بدش مياد ---- اما وقتي آروم ميشه ميبينه من بغضم گرفت ---- همين ديوونه بازياش از اول چشمم رو گرفت ***** حالا که ديگه مجبوريم با همديگه وداع کنيم ---- بيا به ياد اوون روزا همديگه رو دعا کنيم ---- يه وقت ديدي دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشيم ---- اي واي داره فردا مياد بايد دست به دعا بشيم --- با قلب پاکت از خدا بخواه من رو صبرم بده ---- هنوز نرفتي از پيشم دوريت داره زجرم ميده ---- کاش خونه ويروون بشه آتيش بگيره ---- عزيزم يادت نره دنيا دو روزه ---- نمي خوام فردا دلت واسم بسوزه ---- اي خدا حتي اگه دوستم نداره ---- تو مي توني نذاري تنهام بذاره *

مي روم تا مي روم هستم ، نمي مانم

اين همه سال ماندم و نگفتن كه منم هستم

با همه خنديدم و غم خوردم و رقصيدم و خواندم

ولي افسوس

خنديدن و غم خوردن و رقصيدن و رفتن

اندكي بودن و بعد از مدتي رفتن

حال تنهايم

با خودم شعر مي خوانم تا صدايم در خاطرم ماند

اشك را از ياد بردم

مي روم، شايد اگر رفتنم بگن بودم

" بگن يادش بخير...

خاطرش در خاطراتم تا ابد ماند..."

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 9:5 توسط ....... |

الهه ی من تولدت مبارک ....

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385ساعت 7:41 توسط .......

روزگار غریبیست نازنین ... روزگار غریبیست...

و عشق جا مانده در خیال من

رفتم تا شاید نشانی از تو یابم ٬ ردپایم در میان رد پاها گم شد اما.....

نشانی از رد پای تو نبود....

ظهر تابستان

تنها رهگذر کوچه سایه ها ٬ و می گذرد از یادمن یاد گذر آدمیان....

خورشید از وسط آسمان به پشت کوه ها رفت

دشت پر ازلالایی خورشید...

چراغی خاموش و سکویی خالی ٬ از آن همه عشق تنها همین مانده باقی

شبهای تابستان و رقص ستاره ها....

می روم از این شهر در این شب تنها....

و عشق را می گذارم پشت در....

........

نوشته شده در شنبه بیست و پنجم شهریور 1385ساعت 9:2 توسط ....... |

دستها خالي

دلم پر ز درد

از درد نامردي ها دلم سخت شكست

پنچره اتاق بسته و دل خسته

من مانده و دفتري نيمه سوخته

من ماندم وخاطراتي سخت غمگين

تنها ، جدا از مردمان در اين سرزمين

هركسي آمد فريادي زد ورفت

حتي نماند با او فرياد زنم رفت

فعل آمد از ياد دفترم رفته ، رفت...

هميشه رفته رفته بود امروز هم رفت

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور 1385ساعت 7:18 توسط ....... |

انتظار کهنه

در میان روزها در مانده ام

ساکت و سردو جدا من مانده ام

چشمهایم خسته از این انتظار کهنه است

خنده بر لبهای من نقش دروغی باطل است

گریه در دل می کنم ٬ گریه هایم بی صدا

روزهای آتشین ٬ دستهایم کوه یخ

در دلم دردی عجیب ٬ دردی از جنس فریب

باکه گویم قصه ام

قصه ی پر غصه ام

تا که گفتم آه ... او آتش گرفت

من شنیدم قصه اش آرام گرفت

هر که را دیدم به دردی مبتلا

هر که با من بود از غم ها جدا

درمیان مردمان قصه گو

گم شدم تو قصه ی من را بگو

قصه من یک کلام آغاز و پایانش همین

اولش ه آخرش ن درد هجران دارد این دل

نوشته شده در پنجشنبه دوم شهریور 1385ساعت 19:17 توسط ....... |

scrollText(0) -->