๑۩۞۩๑ این چهره بی نقاب یعنی من ๑۩۞۩๑


	خدا وصيت من رو گوش بده نامه ام رو بخون ---- شايد ديگه من نباشم مواظب عشقم بمون ---- مي سپارمش بهت مي رم تموم تاروپودم رو ---- يه وقت نياد برنجونيش کسل کني وجودم رو ---- خدا يه وقت کسي نياد بدزده قلب ساده اش و ---- کسي نياد تو زندگيش بشينه زير سايه اش و --- بهش بگه دوستش داره خيلي بده زمون ما ---- خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون ***** فردا قراره من و تو از همديگه جدا بشيم ---- فردا قراره همدمه گريه ي بي صدا بشيم ---- تو کوچه هاي بي کسي نيستي و پرسه مي زنم ---- بايد منو نگاه کني غريب شهر تو منم ---- يادش بخير من و تو و يه قلب پاک و بي غرور ---- حالا چي شد عوض شدي دلت کجاست سنگ صبور ؟ ---- من تو رو عاشق مي کنم هر طور شده حتي به زور ---- کي مي خواد فردا تورو از من بگيره ---- کاش خونه ويرون بشه آتيش بگيره ---- ما بايد فردا رو از دنيا بگيريم ---- ما اگه از هم جدا بشيم مي ميريم ---- ما بايد قدر اين روزا رو بدونيم ---- واي اگه فردا بياد تنها مي مونيم ***** خدا شايد اين عشقي که من مي گم رو تو نشناسي ---- نزديک ترين کسم اوونه خيلي دوستش دارم ، راستي ! ---- يادم نره بهت بگم عزيزترينمم اوونه ---- خودم مهم نيست اما اوون نذاري تنها بمونه ---- بميرم واسه حق حقش گريه چقدر بهش مياد ---- وقتي که حرصش مي گيره ميگه از من بدش مياد ---- اما وقتي آروم ميشه ميبينه من بغضم گرفت ---- همين ديوونه بازياش از اول چشمم رو گرفت ***** حالا که ديگه مجبوريم با همديگه وداع کنيم ---- بيا به ياد اوون روزا همديگه رو دعا کنيم ---- يه وقت ديدي دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشيم ---- اي واي داره فردا مياد بايد دست به دعا بشيم --- با قلب پاکت از خدا بخواه من رو صبرم بده ---- هنوز نرفتي از پيشم دوريت داره زجرم ميده ---- کاش خونه ويروون بشه آتيش بگيره ---- عزيزم يادت نره دنيا دو روزه ---- نمي خوام فردا دلت واسم بسوزه ---- اي خدا حتي اگه دوستم نداره ---- تو مي توني نذاري تنهام بذاره *

باورم نمي شود اما انگار روزها زودتر مي گذرند

تنها ترانه ام ...

نمي دانم چرا اما برگشت از رفتنت باورش سخت است

تنها ترين براي من ...

روز هاي سختي تنهاترين مي شوم باز

روز هاي سختي ...

وهزاران حرف نگفتني در دل

چرا دوستت دارم؟؟؟

و تو مي شماري روزها را براي لحظه ي رفتن

و من مي شمارم معكوس روزهاي بودنت را

تنها ترين براي من تنهاترين مي شوم باز

مي فهمي ؟

نمي دانم اگر برگردي نفس باشد يا نه ...

نمي دانم اگر برگردي سراغي از من گيري يا نه ...

نمي دانم ،‌نمي دانم چرا من دوستت دارم؟

اگر عاشق شدن سخت است

بزار عاشق شوم يارب

اگر فاصله فرسخ هاست

بزار پروانه شم يارب

من از پيله ام بيزارم

مرا پروانه كن يارب

نمانده لحظه اي ديگر

تو خود مي داني اي يارب

براي لحظه اي پرواز

مرا پروانه كن يارب

.....

از فاصله كه مي گويم مي گويي

هيس !!! بهانه مي جويي؟

از آمدنم مي پرسي و مي گويم

: ..... آه ....

مي گويي فرصتي نيست پس زودتر

: ......

كاش مي دانستي " فرصتي ديگر نيست "

تو خبر از حالم نداري و فقط مي گويي زودتر

آخر چگونه پاي رفتن بسته ست

حتي دگر براي پروانه شدن هم فرصتي باقي نيست

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 13:13 توسط ....... |

دلم تنگ است...

تو مي پرسي براي چه امشب پريشاني؟

چشم در چشمان من مي دوزي و مي پرسي

چشم در چشم تو مي گويم افسوس ...

چشم از چشمم گرفت...

دست در دستم گرفتي وباز پرسي چرا انقدر سرد؟

دست از دستت گرفتم وگفتم افسوس ...

دست در دستش ندادم ....

دل دستش شكست ...

لحظه آخر تو برگشتي و ديدي برنگشتم من

و پرسيدي چرا آخر؟

: دل من هم شكست

تو پرسيدي در اين دنيا به دنبال چه مي گردي؟؟؟

و خنديدم و برگشتم چشم در چشمت نهادم ، دست در دست تو گفتم

خداي من كجاست ... نشانش را نمي داني ؟

:چه مي خواهي؟

:مردن را...

:چرا آخر؟

: دلم تنگ است ، من از فرداي فرداها مي ترسم

در اين دنيا دگر چيزي نمي خواهم

كه گر عاشق شوم ، دل كندن از معشوق ، واي سخت است

وبوسيدي دو دستم را و گفتم روزگار نامرد است چقدر امشب دلم تنگ است

و رفتي تو و رفتم من ....

:خدا حافظ .

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آذر 1385ساعت 7:10 توسط ....... |

نمي دانم چرا ولي انگار دوستت دارم

خاطرات خنده ات را با آن كه تلخ بود ، در خاطرم دارم

و مي دانم روزي ، آري شايد دور باشد ،‌ اما زود مي آيد

‌كه از يادم رود يادت ....

و با چشم خود بينم دست در دست ديگري دادم

كه از يادت رود يادم ....

و با چشم دل بينم دست در دست ديگري داد ي

و من اين جمله را بارها پرسيده ام از خود " آيا دستش را دوست خواهم داشت؟ "

نمي دانم ....

كه از يادم رود يادت و يادت رود يادم؟

نمي دانم ، نمي دانم ، نمي دانم چرا ولي انگار .... هنوزم دوستت دارم

برايم گفتنش سخت است من از فرداي فرداها مي ترسم

و مي دانم هرگز نخواهي رفت از يادم

نه !!! نخواهي رفت از يادم

.....

نوشته شده در شنبه یازدهم آذر 1385ساعت 18:37 توسط ....... |

وصيت مي كنم امشب

كه گر روزي تو باشي و نباشم من

همان روزي كه شايد آوري بر ياد چشمانم

همان چشمي كه ديدند چشمانت

به خورشيد و باران و برفي كه مي بارد

دلم را در خاك بگذار آرام ، نشكند

و چشمانم را ببندوگوشهارا پنبه بگذار ، نشنود

گر خواهي به گوشم آيه اي خواني براي آخرين بار

به زبان من بگو تا بدانم چه مي گويند لبهايت

و مي دانم كه اشك از چشمان تو مي بارد

همان چشمي كه هرگز نديدند چشمانم

آنقدر زجر نكش زود از ياد خواهي برد چشمانم

خاك مي ريزي به رويم ، آب مي پاشي به قبرم

و سنگي مي گذاري بروي خاك من ...

راستي چه مي خواهي نويسي ها؟؟؟

وصيت مي كنم امشب بروي سنگ قبرم نويسي تو:

براي لحظه اي پرواز تا سر آغاز باران

پر كشيد و رفت تا انتهاي آسمان

در اين دنيا چه مي خواست ، نمي داند

چرا بي بال آمد براي لحظه پرواز ، نمي داند

و رفت و رفت و از ياد خواهد رفت چشمانش

و چشمانت به چشمانش قسم بيهوده مي نالد ...

نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر 1385ساعت 10:23 توسط ....... |

scrollText(0) -->